به خط پایان نزدیک می شویم
اما سال تحصیلی ادامه دارد
حتی اگر در روزهای آغازین بهار، درس ها و کلاس ها تعطیل باشد، هرگز «اندیشه » و «معرفت » و «دانش » شما دوستان تعطیل نیست این بار ها برای من ثابت شده اصلا چرا واسه من نمرات درخشان گویای این مهم میباشند
آغاز سال نو را به خیلی ها «تبریک » می گوییم، خیلی ها هم به ما . تبریک می گویند وخیلی ها هم نمی گویند
مفهوم این «تبریک » چیست؟ یعنی خیر و برکت یافتن سال و ماه و عمر و زندگی و نیرو و تلاش....
خیلی ها درس می خوانند، اما تحصیلاتشان به کار خودشان و جامعه نمی آید
خیلی ها تلاش می کنند، اما همان جای نخستین اند
خیلی ها زحمت می کشند، اما همچنان دستشان از «بهره زحمات » خالی است و کوشش های مستمر آنان بیهوده و بی ثمر می شود
خیلی ها زحمت می کشند ولی مدار رو می افتند
خیلی ها زحمت می کشند ولی ساختمان داده می افتند
خیلی ها زحمت می کشند ولی امار می افتند
خیلی ها هنوز گسسته پاس نکرده اند
خیلی ها ترم 4 شده اند ولی فیزیک 1 پاس نکرده اند
خیلی ها بد میارند و مثلا دستشون میشکنه فیزیک رو حذف میکنند
خیلی ها ازمایشگاه فیزیک 1 می افتند
حال چه کنیم که سال جدید برایمان «برکت » داشته باشد و تبریک گفتن ها و شنیدن ها مفهوم و مصداق پیدا کند؟
آینده، در گرو گذشته ما و تلاش کنونی ماست .
آنچه خجستگی روزها و سال های آتیه را برای ما رقم می زند، تصمیم های جدی، اراده های استوار، برنامه ریزی های حساب شده، پیگیری های دقیق، محاسبه ها و مراقبت های ویژه است .
ما مسؤول عمر، زمان، فرصت ها و استعدادهای خویشیم .
هرگز مباد که گذشته ما به امید «آینده » و آینده ما به حسرت «گذشته » سپری شود و عمرما بین این گذشته پر حسرت و آینده رؤیایی تقسیم شود و هیچ خورده نیاورد
این تقسیم، هیچ جالب و زیبا نیست .
زمان، امانتی در دست ماست
هر که با زندگی ساخت زندگی را باخت
با زندگی نساز زندگی را بساز!!
یک حرف کاملا جدی
عده ای سال گذشته، در همین ایام، بودند و امروز نیستند، یعنی از نعمت وجود بهره مند بودند و امروز محروم اند . این، یعنی فرصت ها را پایانی است و مهلت ها را باید مغتنم شمرد و «پاس فرصت ها» را نباید خراب کرد
و اگر در طلیعه سال نو و سپری شدن سال گذشته این حرف را نزنیم و به این حقیقت که در آینه «تحویل سال » دیده می شود ننگریم، پس کی و کجا و چگونه؟
گوهر وقت بدین خیرگی از دست مده آخر، این در گرانمایه بهایی دارد