شعری برای همه ی بچه ها
می خوام بگم از اون روز کزایی
از اون وسطی و استوپ هوایی
از اون اوضاع و احوالات بویزا
از اون رقاصیه عارف توی راه
سهیل که طبق معمول مسته مسته
پای ثابت تو دنسینگ و تو رقصه
حامد که هی شمارش کرد مارو
تا در بیاره میزان غذارو
چاووش که بین ما اسطوره بوده
یا با دختر یا با هیچکس نبوده
سکوتی و یه بچه زاده ی روس
سر منقل همش می گفت بیب
ایمان که دائما بالا درخت بود
سر بحثو با دختر باز کرد زود
چرا می خوای بگی تقصیر ما بود
آخه کرم از تمام دخترا بود
به راننده سی دی عمه ی من داد؟
یا پیشنهاد پانتومیمو اون داد؟
بابا مهسا که گیر گوهرش بود
یا شیدا خودشو کشت با هالیوود
عجب خواننده ای به به و چه چه
برای قافیه باز به به چه چه
سمانه تو وسطی تند و تیز بود
شیوا هم نیومد چون که مریض بود
مینو زغال مارو کنترل کرد
تا اینکه جوجه کباب خوب بشه زرد
الهام که توی بازی خنده دار بود
تولیز خوردن مثله ماست خیار بود
اکه بخوای به اردو بدی بارم
نمک آبرود عشقه یا جوارم