بالاخره تکلیف ساختمانم روشن شد. قرار شد این ترم با بچه های علوم کامپیوتر برداریم. خدا رو شکر که این ترم برمیداریم و خیلی از آی تی ها عقب نمیفتیم.

 همین جا میخواستم از دوست خوبم خانم سراوانی تشکر کنم که این چند روز بابلسر بود و برای ساختمان خیلی زحمت کشید و همچنین داداش عارف گلم که مثل همیشه دلسوزانه دنبال کارای بچه ها بود. خوشحالم که در کنار آدم های عقده ای(استادا) دوستای خوبی هم کنارمون هستن.